ลัลลา สู้ๆๆ ฉานสามาด

ฮาๆๆๆ
ต่อนะ
ก้อกังวลอยู่นาน พอถึงลำปางก้อถ่ายรูบวิว สักพักก้อๆๆๆๆๆ มีเดกมัธยมเดินขึ้นมา
อ่า อันนี้ไม่เท่าไหร่ แต่ว่า สักพักคุณน้อยเริ่มจัดกระเป๋าเจ้า
ที่ฉานแอบมองและสังเกดเหนได้ คือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
บัตรคอน บัตรคอนเจ้าค่ะ จุดประสงค์เดียวกานที่จะเดินทางไป
ง่า กรี๊ด ก้อจะไม่ไห้กรี๊ดได้อย่าง ในเมื่อไปกอทอมอ ด้วยจุดประสงค์เดียวกาน
งิงิ ต่อจ่ะต่อ ก้อเยนแล้วอะนะ ก้อแอบของีบหน่อยละกาน
งีบยกสองยก เจ้านายตั๋วตู้ฉานมั้งก้อมานั่ง ตอนแรกที่มานั่งไม่หล่อหรอกนะ
สักพักเปลี่ยนเจ้า งิงิ หล่อขึ้นด้วย แอบชอบนะเนนี่ย แล้วเค้าก้อคุยกานเรื่องเลิกกะแฟน แหมๆๆ แอบ สงสัยงะว่าหน้าตาก้อดีไมเค้าถึงขอเลิกได้น้า
แล้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆไงอะ

เอาละค่ะ สักพัก เค้าก้อเปลี่ยนที่นั่งเปนเตียงนอนเจ้า พักผ่อนกานตามอัธยาศัย
แอบสงสารน้องเค้าหิ ต้องปีนขึ้น
(รถไฟที่ขึ้นคันนี้อะนะเปนรถไฟที่ปลดระวางมาจากตู้ปรับอากาด ก้อนั่งตอนแรกก้อพัดลมอะนะ นอนไป นอนไป ก้อหนาวสะเหลือเกินอย่างกะอะไร เค้าก้อเปิดทั้งแอร์และหน้าต่าง และพัดลม ครบเซตเปนไงละ หนาวเลย)
อ่าลืมบอกไปฉานนนั่งที่นั่งสิบแปดนอนเตียงล่างงะ สบายหน่อย ฉานก้อหลับสบาย เข้าห้องน้ำก้อโอเค ไม่อยากกังวลอะไรมาก
หลับเปนตายงะ
ลืมบอกไปช่วงที่จากลำพูนถึงลำปางฉันอาจจะนั่งด้วยความหวาดกัว แต่ที่เปนอย่างงั้นก้อเพราะว่ามีคนนอกสามาดเดินทางขึ้นลงได้ตลอดเวลา แต่แล้วช่วงเวลาอย่างงั้นก้อผ่านมาได้ ที่เค้ามาขายก้อผัดไท ข้าวเหนียว ไก่ย่าง ไส้อั่ว โอ้ อยากกินจังแต่ไม่ไหวแน่ ฟันฉาน
หลังจากนอนๆๆๆๆ จนถึงเช้างานนี้นั่งนานต่อ ยังไม่ถึงที่หมายสักที เลทเจ้าค่ะเลทอย่างแรงตั้งสองชั่วโมง บางซื่อก้อแล้ว ดอนเมืองก้อแล้ว สามเสนจ่ะ น้องที่เดินทางมาด้วยก้อลงจ่ะ น้องเค้าลงก่อน ส่วยฉานก้อนั่งต่อไป เพื่อไปลงที่หัวลำโพง ถ้ารู้อย่างงี้ฉานคงจะลงที่บางซื่อแล้วต่อรถไฟฟ้าใต้ดินคงดี จะได้เจอเพื่อนแต่ไว ก้อเพื่อนตรู ขึ้นรถทัวร์งิ เดินทางถึงเรว ถึงก่อนเรางะ ตั้งแต่ตีห้าแน่ะ ออกก้อหลังเรานะ(ตอนสองทุ่มนะ) เหนมะ รถทัวร์เรวกว่า งวดหน้าก่อนนะจะเดินทางด้วยรถทัวร์ แล้วรถไฟที่ฉานเดินทาง ก้อมาถึงหัวลำโพงจนได้ ด้วยเวลาประมาณ เอาอะนะ จำไม่ได้ดีเท่าไหร่ก้อเวลาเจ็ดโมงกว่าได้มั่ง
แล้วก้อเดินลงรถไฟไปหาโทรสับ โทรหาเพื่อนเจี๊ยบหลังจากแบตฉานหมดตั้งแต่อยู่บนรถ กะว่าจะเซฟพลังงานน่าจะพอถึงเช้าแต่ก้อไม่พองะ
หยอดเหรียญจากตู้โทรหาเพื่อนที่จะเดินทางมาจตุจักร ก่อนที่ฉานจะโทร ก้อมีคนมีอายุบอกฉานให้กดเบอร์โทรไห้หน่อยเค้าไม่เหน ส่วนฉานนนะหรอ ก้อเก้ๆๆกังๆๆๆ ที่จะทำอะไรไห้เค้านะ สักพักลูกเค้าก้อโทรมาเจ้า ดูท่าทางเค้าก้อเปนมิตรดี ชวนเราคุยนิดๆๆหน่อยแต่ก่อนหน้านั่น ลูกสาวเค้าก้อโทรมาหาเปนอันว่าเด๋วลูกเค้าคงมารับ
คราวนี้ก้อมาถึงตาฉานโทรศัพละ โทรไม่ติดงะ เซ็ง งานนี้เลยกกะไปหาห้องน้ำที่รถไฟฟ้าใต้ดินงะ แต่ปรากดว่ามานไม่มี เอาแล้วแล้วฉานจะไปเวข้าห้องน้ำที่ไหน แล้วก้อไปหาที่โทรสับข้างในอีก เพื่อโทรหาเพื่อน โทรหาอยู่สองครั้ง เราถึงเจอกาน แล้วเค้าอยู่บนรถแทกซี่จ่ะ กะลังเดินทางมายัง เอมอาร์ที จตุจักร ส่วนฉานก้อเริ่มทำการเติมเงิน เพื่อที่จะเดินทางตามไปหา ณ จุดหมายที่นัดกานไว้