ต่อ ตอนที่เท่าไหร่ไม่รู้

กินข้าวเส้ดสับ อาบน้ำเรรียบร้อย
แต่อาการท้องฉานนี้สิ ไม่ดีเลย กินกาแฟ ช่ายที่ว่าจะช่วยเรื่องขับถ่าย
แต่มานถ่ายมากไปหน่อยงะ
เห้อ เสียเลยก้อว่าได้ ถ่ายเหมน มาก แล้วยังจะปันป่วนในท้องอยากกินยาฆ่าเชื้อ
ก้อยังไม่กล้า ก้อเอาเปนว่าไม่กินอะไรลงท้องจะดีกว่ามะ
แล้วก้อเดินทางไปยังอิมแพค โดยการ นั่งแมงกะไซค์ไป ราคาต่อคนที่สองสิบจ่ะ
เปนเงินสี่สิบต่อหนึ่งคัน เห้ออย่างแพง
ไปถึงก้อเดินไปมา เดินไป แบบว่าคนเยอะอะนะทั้งคนรับปริญญาศรีปทุมมั่ง

เดินไปนั่งรอทางที่เดกๆๆจะเข้ารอๆๆๆๆๆๆอยู่อย่างงั้น
แล้วเพื่อนก้อโทรไปนัดรับของที่สั่งไว้ทางเนต งานนี้หากันให้ควักไคว้ หาอยู่นาน โทรไปหากานอยู่สองหน จนเจอจ้าว
แล้วก้อไปรอต่อที่จุดใกล้เคียงกะครั้งแรกที่รอ รอต่อไป นานหลายนาที โดยประมาณก้อช่วง บ่ายสองครึ่งได้มั่ง
รถมา แต่เค้าเอารถตู้มา แล้วก้อเอารถเข้าไปทั้งคันงะ
อดเลย รอเปนนานสองนาน
คราวแรกที่มาเอารถยูโรทัวร์สกรีนข้างรถอย่างสวย
พอรอบสองไงเปนงี้อะ เซ็ง
สักพักเพื่อนก้อโทรหาเพื่อนอีกคน ที่รู้จักกานตอนหลอนไปซื้อบัตรคอนที่แอร์พอร์ต
แล้วเราก้อเดินทางไปหา เดินไปมาสองสาม อย่างเหนื่อยแระเมื่อยล้า ก้อมานเข้าไปหาไม่เจอ แต่ที่ไปหาสั่นแระถูกทางแล้ว ด้วยความไม่รู้นะแระ เลยได้เดินจนเหนื่อย แถวนั่นมีงานแต่งงานด้วย
คนก้อจะเยอะเปนพิเสด เข้าออกพลุกพล่าน ก้อเดินไปจนเจอ ร้านกาแฟที่เพื่อนรออยู่ ถ้าจำไม่ผิดคิดว่า แบลคแคนยอนนะ
แล้วก้อได้เจอเพื่อนใหม่อีกสองคนงะ อยุเยอะว่าคนหนึ่ง และน้อยกว่าคนหนึ่ง
เสียดายที่เปนคนคุยไม่เก่งงะ ไม่งั้นคงคุยสนุกกว่านี้
ไม่ไปนั่งบรื้ออย่างงั้นหรอก
เพื่อนเหล่านั่นเค้ารูจักกานตอนไปตามเดกๆๆที่ปรานบุรี ถ่ายโคดสะนา ฟีโน่
เค้าคุยกานแนวเดียวกาน เลยคุยสนุก เข้าขากาน
ไม่เปนไร ไว้คราวหน้า ออกงานสังคมอีกฉานก้อจะได้หาประเดนที่จะคุยและเข้าสังคมเปนสักที

รอจนถึงห้าโมงกว่า ได้ไปเข้าห้องน้ำก่อนเข้าไปในงาน
อย่างที่บอกว่ามีหลายงานเลยต้องต่อคิวเข้าห้องน้ำ
ลืมๆๆๆๆเอากล้องไปไว้ที่เสื้อในนะสิ
เลยเปนกังวลตอนไปต่อแถวเข้าฮอล์
ต่อๆๆจากยาวๆๆจนสั้นลงๆๆๆ
แต่ก่อนหน้านี้ตื่นเต้น จะเอาไงดี
ให้เพื่อนช่วยคิด ช่วยนั่นนี้ จนเปนนอยไประยะหนึ่ง สุดท้ายก้อซ่อนมานไว้ที่เสื้อกันหนาว
แล้วก้อจบ ยกเสื้อกันหนาวออกให้เค้าขนเปนว่าไม่มีไรแล้ว งิงิ
แล้วก้อผ่านไปได้ด้วยดี อย่าหววั่นๆๆและหวาดกัว
ฮาๆๆ
ชั้นเข้าไปแล้ว แล้วก้อขึ้นไปอีกชั้นสอง โอ้สูงจัง ชั้นที่ชั้นอยู่
เข้าไปก้อมืดเชียว เจอสต๊าฟแต่ละคนต้องตั้งจายฟังหน่อย
แบบว่าไปนั่งคนเดียวอะนะ ไม่เคยไปอีกต่างหากนิ
เค้าก้อบอกทางไปเดินๆๆๆ แบบคนเดียวไม่คนนำเหมือนคนอื่น เค้าก้อคิดว่าแก่แล้วน่าจะรู้
ส่วนเดกๆๆสวยๆๆหน่อยก้อจะมีคนนำงิงิ
แล้วเราก้อนั่ง นับจากทางเดินบันได สามที่นั่งโอเค ใช้ได้
รออยู่สักพักคนก้อเริ่มเข้ามาเรื่อยๆๆๆๆๆๆๆๆ
จนเตม ฮือฮากะการพูดพรีเซ้นนำเหนอว่าเรื่องคอนเสิด
แล้วก้อร้องเพลงสรรเสริญอย่างดัง โดยที่ไม่ต้องบอกให้ครายยืน ทุกอย่างเปนอัตโนมัติ ดูแล้วปราบปลื้มจิงๆๆๆ
แล้วมานก้อถึงเวลาแล้วที่เดกๆๆจะออกมา หุหุ
เดกออกมาอย่างเตมรูปแบบ แต่ว่าเค้าคิดว่าน้อยกว่าครั้งแรก
ช่วงนี้จำไม่ค่อยได้ละเรื่องคอนงะ เดกๆๆก้อร้องไปตามสเตปที่วางไว้
ร้องๆๆๆ เราก้อกรี๊ดบ้างตามสมควร หนุกดี
เดกน้อยมองขึ้นมาเหมือนกะน้องๆๆเค้ามองเรา ทั้งๆๆที่ก้อมองรวมๆๆอะนะ
แต่ว่าน้องเค้าก้อตัวใหญ่กว่าที่คิดๆไว้ ไม่ได้ตัวเลกอย่างไม้ขีดที่คิดไว้
ตัวใหญ่อะนะ ชอบๆๆๆคราวหน้าก้อว่าจะลงทุนเยอะๆๆ ไปอยู่แบบใกล้ๆๆเลย
อีกอย่างก้ออยากจะเอากล้องออกมาอะนะแต่ว่า โซนเราไมการ์ดมานช่างเยอะจัง แล้วก้อมาเดินอยู่บ่อยเชียว
เลยตัดใจไม่ต้องถ่ายละ ไปรอความหวังที่เพื่อนอีกคนที่เอากล้องเข้ามาพร้อมกานดีกว่า
คอนเล่นไปจนถึงสามทุ่มคึ่งได้ เปนอันจบ เดกมาโค้งขอบคุณเราก้อเดินลงจากที่นั่งละ
ก้อเราปวดท้องงะตั้งแต่เช้าละ แต่ไม่อยากออกงะ
เราก้อรีบออกมาก่อนเด๋วคนเยอะจะน่าเกลียด ก้อเราจะฟาร์ตอะนะ
พอเสดก้อเดินไปทางที่นัดหมายกะเพื่อนท่ไปด้วยที่ดูเดกๆๆเข้า
งานนี้ก้อรอเดกๆๆออก ก้ออย่างเดิมออกมาแบบรถตู้ แล้วๆๆมีเสียงตบกระจกอะ คนที่รอด้วยก้อคิดว่าดองเฮแน่เย้ ที่ตบ
อะอะ ดีจาย
เอาละสิ พอถึงทางกลับจะกลับไงอะ รอรอรอรอ รถอยู่นานก้อคนเตมรถเยอะ งานนี้เดินเลย
เดินไปสักพักก้อมีรถแมงกะไซต์อีกแล้ว คนละสิบห้าบาท รวมสามสิบบาท ไปลงที่โลตัสเอกเพรสหน้ามอสอธอ
ไปช้อปของกินก่อน ข้าวผัดปูจ้าว เพื่อนก้อข้าวหมูกะเทียมแอบบ่นด้วยว่าหมูน้อยงิงิ กับน้ำชาหนึ่งขวด
เอร้ดจ้าว แต่ก้อต้องกินยาฆ่าเชื้องะ แบบท้องมานปั่นป่วนอะเนาะ มานคงจะดีขึ้นอะนะ
พร่ำเพ้อถึงตาทึกกี้ และน้องด้ง อยู่นาน อาบอาบน้ำ เพื่อนนอนก่อน เราอะหรอ ดูทีวีต่อจนเอสๆ501ออก ก้อนอนเลย
ดึกมากแล้วอะนะ
ฉานก้อนอนหลับๆๆตื่นๆๆ ตอนตีสี่ก้อปวดท้องข้างขวาอย่างแรงไอ้เราก้อนึกว่าจะเปนไส้ติ่งสะแล้ว ปวดแบสุดๆๆเลยงะ
ซักครึ่งชั่วโมงได้
แล้วก้อนอนต่อ
ตื่นอีกทีตอนหกโมงปลาย ตามนาฬิกาปลุก
ตื่นมาเพื่อ อาบน้ำ ทำอะไรนั่นนี้ นิดหน่อย
แล้วสักแปดโมงก้อเดินทาง
คืนกุญแจ ถ่ายรูบอีกเลกน้อยที่มอสอธอรำลึกถึงความหลังแล้วก้อไปรออยู่ตรงหัวมุมทางเข้าอิมแพคจ่ะ
รอรถ(สองแถว ศัพท์แสลงบ้านเรา)เค้าเรียกรถกระป๋องะ รออยู่นานสองนาน
ก้อมีรถคันอื่นๆๆผ่านไปผ่านมา แอบหน้าตาดีก้อมี เก้อขอเกาะไปด้วยได้มะ
แล้วรถก้อมา ด้วยราคาแปดบาทตลอดสาย ต่อคน เราก้อนั่งไปลงที่อิมแพค อ่าถ่ายรูปต่อ
อีกนิดหน่อย รูบเอสๆ501 กะว่าจะมาดูถ้ามานตรงกะช่วงที่ทางมอสอธอเค้ารับปริญญาอะนะ
แต่ว่าคอนมานก่อนเลยเปนอันว่าอดไปดูจ้าว
แล้วก้อถ่านกะอิมแพคนิดหน่อย แล้วเดินต่อไปรอรถเมล์ของอิมแพคเพื่อเดินทางไป บีทีเอส หมอชิดจ่ะ
ถามๆๆรอๆๆสักพักก้อเก้าโมงกว่า แล้วรถก้อมา เดินทางเรวมากเวลา ยี่สิบห้านาทีได้ นั่งสบายๆๆคนขึ้นน้อยงะ ด้วยเงินสามสิบบาท
ยิ่งถามยิ่งไกล ก้อตอนแรกถามที่อิมแพคว่าขึ้นรถแมงกะไซค์ที่บีทีเอส เสียสี่สิบ ถึงที่นครชัยแอร์ แต่ไปถึงถามคนทำความสะอาดแถวนั่นเค้าว่าไปเอมอาร์ทีไปจะใกล้กว่า ถูกกว่าเอาลองดู ไปถึงที่หมายเปนไงละ ไม่ช่ายที่หวังไว้ งานนี้เซ็งเลยเสียเงินไปอกที่กำแพงเพชร หรือว่าเราออกผิดทาง แล้วก้อมีแมงกะไซต์มาส่งลูกค้าแถวนั่นพอดี ก้อเอาเลย เพื่อเสียเงินสมสิบบาทนั่งแมงบินไป
เปนว่าฉานได้มาส่งเพื่อนเสดเรียบร้อยแล้ว เดินทางโดยสวัสดิภาพนะเพื่อน .........จบตอน